این گزارش به صورت یک بیوگرافی انتقادی، زندگی «نورمن بورلاگ»، پدر انقلاب سبز، را به عنوان مهره اصلی و مأمور اجرایی بنیاد راکفلر برای بیش از شش دهه به تصویر می‌کشد. مقاله نشان می‌دهد چگونه بورلاگ از زمان تحصیل تحت هدایت اساتید مرتبط با راکفلر قرار گرفت و

این گزارش به تشریح پروژه «انقلاب سبز» به عنوان یکی از مهم‌ترین ابزارهای بنیاد راکفلر برای سلطه بر کشاورزی جهانی می‌پردازد. این پروژه که با شعارهای فریبنده‌ای چون «رفع گرسنگی» کلید خورد، در عمل به دنبال اهداف تجاری و ایدئولوژیک بود. مقاله با استناد به نظرات کارشناسان، عواقب انقلاب سبز

این گزارش مستند، به افشای ابعاد ارتباطات مستقیم ایران و موسسه ایری (وابسته به راکفلر) پس از انقلاب اسلامی می‌پردازد. برخلاف ادعای شروع همکاری در سال ۱۳۶۹، اسناد نشان‌دهنده امضای تفاهم‌نامه از سال ۱۳۶۱، در اوج دوران جنگ، است. محور اصلی این ارتباطات، شکل‌گیری یک شبکه دانش آموختگان راکفلر در

این گزارش به صورت مستند به بررسی فرآیند "نهادسازی بنیاد راکفلر در کشاورزی ایران" از طریق یک مطالعه موردی بر "موسسه بین‌المللی تحقیقات برنج" (IRRI) می‌پردازد. اسناد خود این موسسه نشان می‌دهد که ایری در سال ۱۹۵۹ توسط بنیادهای راکفلر و فورد با هدف انجام تحقیقات بنیادین بر روی ژنتیک

این مقاله به بررسی نگاه راهبردی صهیونیسم برای کنترل ملت‌ها از طریق «غذا» به عنوان یک ابزار قدرت نرم می‌پردازد؛ ایده‌ای که به هنری کیسینجر نسبت داده شده است. بر اساس این متن، بنیاد راکفلر و کمپانی مونسانتو به عنوان دو بازوی اصلی این استراتژی معرفی می‌شوند. بنیاد